Female Leadership Program Wk.1 Deel 2
Door: Melek Usta
New York, donderdag 10 maart
Vandaag vertrekken we stipt om 10.00u ’s-ochtends met de bus richting New York. We komen rond 16.00u aan. Ons hotel, Millenium UN Plaza Hotel kijkt uit op de United Nations. Mijn uitzicht vanaf de 38ste verdieping is fantastisch. Ik kijk uit op de Harlem River. Rest van de dag even geen programma. Het regent als een gek. Ondanks het weer willen we onze vrije tijd goed benutten en de stad New York inademen. Wat een dynamiek, wat een stad! Ben hier voor de 3e keer, maar de stad blijft boeien en inspireren!
New York, vrijdag 11 maart
Vandaag staat UN Women op het programma. Alle delegaties komen weer bij elkaar en een paar vrouwen, waaronder ik, worden gevraagd vragen te stellen aan de sprekers van vandaag. We steken de straat over en zijn in het UN Women gebouw. Het gebouw binnenkomen is nog een hele klus. Zoals gezegd, ook hier, stevige beveiliging waar we doorheen moeten. UN Women is in juli 2010 opgericht om het geweld, de onderdrukking en de ongelijkwaardige behandeling van vrouwen wereldwijd op de kaart te zetten. UN Women werkt nauw samen met overheden, ngo’s en vrouwennetwerken en doet per land aanbevelingen voor verbetering. Er worden voorbeelden gegeven van kleine stappen voorwaarts. Ik stel de vraag of en welke sancties er zijn voor die landen die zich niet houden aan gemaakte afspraken. Dat blijkt nog niet zo eenvoudig te zijn. Het belangrijkste wapen die ze feitelijk hebben is diplomatieke druk uitoefenen op landen en hun regering. Ook voor Europese landen heeft UN Women een waslijst met aanbevelingen. De benodigde veranderingen in Europa liggen weliswaar op een heel ander level, maar zeker niet minder belangrijk om voor te strijden. UN Women is zeer nodig en goed dat het er nu is. Zie ook www.unwomen.org.
Overigens blijkt een van de sprekers, Antonie de Jong, een Nederlander te zijn die met trots vertelt dat NL haar contributie aan UN Women van 2 naar 4 miljoen dollar heeft verhoogd. Dat lijkt mij ook goed nieuws.
’s Middags spreken we vertegenwoordigers van het ‘White House Project’. www.whitehouseproject.org.
’s Avonds gaan we met de hele groep naar een jazz cafe/restaurant waar we een verpletterend optreden zien van Shemekia Copeland. Schijnt voor de echte jazz liefhebbers hier een begrip te zijn. A ‘big mamma’ with a big voice!
New York, zaterdag 12 maart
Vandaag staat er een halve dag sightseeing op de agenda. Omdat ik de belangrijkste bezienswaardigheden al eerder heb gezien, besluit ik mijn eigen gang te gaan. Het is vandaag een mooie, zonnige dag. Ik wil de stad in, richting Fifth Avenue. Een beetje shoppen en vooral genieten van alles om mij heen.
New York, zondag 13 maart
Heerlijk, ook vandaag geen verplichtingen. Ik begin met mijn gang te maken naar de fitness op de 27ste verdieping met ook daar geweldig uitzicht op Manhattan. Op de display van de lopende band krijg ik te lezen: ‘you’re doing great, keep up the spirit!’ Dat zouden ze van mij bij Health City in Hoofddorp op alle toestellen mogen programmeren. Vandaag ook uren gelopen door de straten van New York. Op de terugweg naar het hotel heb ik een ienie mienie Italiaans restaurant gespot met slechts 4 tafels. Op hun menukaart stond ‘home made pasta’s’. Na alle ‘saladbars’ en Subway shops (take away winkels), ben ik wel toe aan een fatsoenlijke maaltijd. Met nog twee andere dames uit de groep (uit Polen en Denemarken) gaan we er ’s avonds eten. Wanneer we besluiten een fles wijn te bestellen, blijkt dat dit een restaurant is waar ze geen wijn hebben maar mensen hun eigen fles kunnen meenemen. Heel bijzonder concept. Ik had er nog nooit van gehoord en ben het in Nederland ook niet tegengekomen. Ik had altijd begrepen dat horeca ondernemingen juist op alcohol verdienen. Ik vind het eigenlijk wel een heel sympathiek idee. Hoe dan ook, omdat we echt trek in wijn hebben, schieten de dame uit Denemarken en ik snel nog even de straat op, om een goede fles wijn te scoren. Goede gesprekken vanavond met een heerlijk diner dat overigens niet door Italianen maar door Mexicanen blijkt klaargemaakt te zijn. De serveerster, die ik voor de eigenaar aanzag, bleek een Turkse student te zijn die hier een bijbaantje heeft. Zij wist mij te vertellen dat in bijna alle restaurant de keukenbrigade uit Mexicanen bestaat.
New York, maandag 14 maart
Vandaag helaas onze laatste dag in New York. Morgen vliegen we naar Kentucky. Vanochtend kennisgemaakt met Maria Otero, Esq. Een dame die in 1994 een organisatie heeft opgericht die vrouwen helpt aan (micro)financiering van hun onderneming tot een bedrag van 50.000 dollar. Ze helpen vrouwen ook in contact te komen met capital ventures. Het bedrijf van Maria wordt grotendeels gefinancierd door sponsors.
’s Middags een bezoek aan Ernst & Young. Onze groep heeft iets weg van Japanners. Elke stap die wordt gezet, wordt gefotografeerd. Zo ook onze aankomst bij Ernst & Young. Echter, de security vloog bijna achter de balie vandaan toen ze ons zagen met de camera’s in de aanslag. Dat kon absoluut niet. Dat is een van de vermoeiende zaken hier. In bijna alle gebouwen is stevige beveiliging waar je doorheen moet. Dit is vast een nalatenschap van 11 september.
We spreken de diversiteitsmanager van Ernst & Young. Ze doen het hier een stuk beter als het om vrouwelijke partners gaat. 20% is hier vrouw tegen 9% in Nederland. Ernst & Young doet het in Nederland overigens het beste van alle big four companies. Ook horen we meer over het programma dat Ernst & Young in de VS is gestart in 2008. Volgens hun eigen onderzoek hebben vrouwen onvoldoende toegang tot financiën, onvoldoende invloedrijke netwerken en onvoldoende zelfvertrouwen om groot te denken. Elk jaar is er hier een contest voor vrouwelijke ondernemers die tot de ‘small enterprises’ behoren. 10 Vrouwen worden uit alle aanmeldingen geselecteerd die deelnemen aan een intensieve coaching en mentoring programma. De bedoeling is dat de ondernemingen van deze vrouwen een ‘boost’ krijgen en een duidelijke target voor groei hebben. Een van de winnaars uit 2010 is Elisabete Miranda. Ik schat haar mid-veertig. Een van origine Braziliaanse vrouw die 16 jaar geleden naar de VS kwam en hier een vertaalbureau is begonnen. Ze vertelt ons hoe belangrijk deze contest voor haar is geweest. Ernst & Young biedt de winnende vrouwen gerichte support, ook in het in contact komen met potentiële klanten. Zo worden de vrouwen jaarlijks uitgenodigd voor een groots event waar zeer veel bedrijven zijn vertegenwoordigd en de vrouwen kunnen netwerken. Elisabete vertelt dat ze heeft geleerd groot te denken. Binnen nu en 5 jaar willen ze een grote internationale speler zijn. De eerste contracten buiten Amerika heeft ze al binnen.
’s Avonds staat er een Broadway show gepland, genaamd ‘How to succeed in business without really trying.’ De hoofdrol wordt vertolkt door Daniel Radcliffe (de hoofdrolspeler in Harry Potter). Grappig om hem te zien dansen, zingen en acteren. Blijkbaar een natuurtalent. Eigenlijk heb ik het niet zo op musicals maar deze show vind ik grappig, snel en qua duur goed te doen. De zaal zat propvol met gillende tieners, die helemaal over hun toeren gingen elke keer wanneer ‘Harry Potter’ optrad. We sluiten de avond om 22.30u af en worden weer keurig met onze bus teruggebracht naar ons hotel voor de laatste nacht in New York.
|
Wiqet wordt geladen...
|
