Er gaat door de hoge regeldruk in het onderwijs te veel tijd verloren met allerlei rapportages.
Natuurlijk moeten de prestaties van scholen in de gaten gehouden worden, maar de focus moet daarbij veel meer liggen op zwakke scholen. Ook kun je je afvragen of die lange zomervakanties wel goed zijn. Uit Amerikaans onderzoek blijkt dat de leerachterstand van kinderen uit arme milieus tijdens die vakanties toeneemt. Zij hangen maar wat op straat, terwijl de kinderen uit de middenklasse zich tijdens hun vakantie juist sterk ontwikkelen. Want zij gaan op pad, lezen boeken, praten met hun ouders, etc. Ik vind dat de eisen die we stellen aan de kinderen best omhoog kunnen, leren kan niet alleen maar gezellig zijn. Op veel scholen is het beter om klassikaal onderwijs te geven. Nu staan de individuele werkvormen centraal, terwijl kinderen vaak nog niet weten hoe ze moeten leren. Zeker allochtone kinderen uit een meer collectivistische cultuur weten zich met hun vrijheid geen raad. Ouders moeten zich meer bemoeien met de opleiding van hun kinderen. Maar dat gaat helaas niet vanzelf.
Ik kwam op mijn eerste jaar uit Turkije naar Nederland en mijn juf Nelleke ging bij alle buitenlandse kinderen uit mijn klas op huisbezoek. Zo werden mijn ouders, die geen woord Nederlands spraken, bij mijn opleiding betrokken.
Er zijn veel docenten die hun vak met passie uitoefenen,maar er is ook een groep die met hangende schouders voor de klas staat. Dat is verschrikkelijk, voor de docent en voor de leerlingen. Er moet daarom dringend iets gebeuren aan de starre onderwijscao. Er is veel meer flexibiliteit en mobiliteit nodig.We hebben kanjers van docenten nodig, en die moeten beter beloond worden. We moeten niet alleen de talenten van de kinderen ontwikkelen, maar ook die van docenten. Als Nederland een kennisland wil zijn, dan moeten we nu inzetten op verandering en zeker niet op het onderwijs bezuinigen.’
Tekst en fotografie:
Michiel Goudswaard
