Het oude werken

Het is druk bij de achteruitgang van het kantoorgebouw in de Rijswijkse Plaspoelpolder, een vestiging van een 'Gloeilampenfabriek uit het Zuiden des Lands'. Iedereen staat met een kartonnen kaart in de hand, sommigen hebben hun jas al aan en enkele brommerrijders hun helm al op. Het wachten is op de prikklok; deze stempelt namelijk in periodes van zes minuten en door te wachten op de volgende periode 'sparen' de medewerkers iedere dag zes minuten, een half uur per week, enzovoort.
Ik ben uitzendkracht en dan hoef je niet te klokken. Als de baas maar je werkbriefje tekent eens per week.
Tussen de middag moet er ook geklokt worden. Dat doet iedereen braaf en vertrekt vervolgens naar de kantine. Na het eten weer inklokken en dan jas aan en een blokje om. Het gebeurt ook wel eens dat voor het opnemen van een snipperdag iemand wat periodes tekort komt. Dan wil een collega wel even uitklokken vanmiddag: “ik werk vandaag toch wat langer. Teambuilding is hier niet nodig.

Nadat ik in 1978 van de middelbare school kwam, regelde mijn vader een baantje voor me bij hem op kantoor. In die tijd deed Personeelszaken dat voor een gewaardeerde medewerker. Er was een vacaturestop, maar dat loste het uitzendbureau op. Het jaar daarop ging ik weer naar school, veel wijzer geworden, onder andere over hoe te handelen bij een tekort aan snipperdagen en allerlei andere zaken die horen bij wat nu dan het 'Oude Werken' heet.

Een van de vaak gehoorde bezwaren over het huidige Nieuwe Werken is, dat je als manager geen zicht meer hebt op wat je mensen doen. Nu is het opgeven van schijnzekerheden vaak moeilijker dan het opgeven van zekerheden, zo ook hier.
Bovenstaande situatie speelde zich zoals gezegd eind jaren 70 af en ook toen was het al een illusie, dat als je maar ziet wat je medewerkers doen je 'in charge' bent.
Maar intussen is het wel een van de veel gehoorde bezwaren tegen het Nieuwe Werken: hoe houd ik zicht op mijn mensen, als ze zelf hun tijd indelen en ook elders dan op kantoor werken? Het antwoord hierop is niet het zoeken naar een alternatieve manier van zicht houden op, maar wel van het bepalen een nieuwe manier van 'in charge' zijn. Dat zal voor iedere manager iets anders betekenen. En misschien blijkt straks het zoeken naar het nieuwe managen wel het leukste onderdeel van de hele overgang naar het Nieuwe Werken.